De smaakmaker van onze fabriek

Elk bedrijf draait uiteindelijk om de mensen die het maken. Achter de machines, tussen het hout en de kozijnen, zijn het vaklieden als Mohamed Larbi die het verschil maken. Of gewoon Larbi, zoals iedereen hem noemt. Dat is makkelijker voor de collega’s. Achter zijn bescheiden lach en verhalen schuilt een man met een avontuurlijk leven en een groot hart voor zijn familie.

Een boerenzoon met dromen

Larbi kwam op jonge leeftijd vanuit Tunesië naar Nederland, op zoek naar avontuur. Hij groeide op in een boerenfamilie waar verwacht werd dat hij, net als zijn broers, in het familiebedrijf zou gaan werken. Maar Larbi wilde meer van de wereld zien. Zijn avonturen brachten hem via Italië en Frankrijk uiteindelijk naar Nederland, waar hij in 1988 voor het eerst aan de slag ging in de bouw. In 2018 trad hij in vaste dienst bij DD Productie, onderdeel van Bouwgroep Dijkstra Draisma.

In de geïndustrialiseerde fabriek houdt hij zich bezig met het monteren van kozijnen in de prefab gevels. Moeilijk vindt hij zijn werk niet meer, daarvoor doet hij het al te lang. Met zijn ervaring en rustige houding is hij een vaste waarde binnen het team. Larbi is ook iemand die jongere collega’s niet alleen het vak leert, maar ook levenslessen meegeeft. “Ik help ze niet alleen met werken, maar ook met andere dingen in het leven, zoals belastingaangifte doen. Dat hoort er ook bij.”

Familie als belangrijkste waarde

Buiten werktijd draait zijn wereld om zijn familie. Larbi is trotse vader en opa. Elke zaterdag komen zijn kleinkinderen langs, en één keer per maand gaan ze samen naar de bioscoop. “Familie is alles voor mij, want wat heb je nog als je geen familie hebt?” zegt hij met veel trots. In Tunesië heeft hij door de jaren heen een huis gebouwd, dat bestemd is voor zijn kinderen. Zelf gaat hij niet meer terug. Hij blijft hier in Leeuwarden wonen, dichtbij zijn familie

De kookkunsten van Larbi

Naast zijn werk en zijn gezin is koken zijn grote passie. Dit talent heeft hij overgenomen van zijn moeder. Zij was zijn grootste voorbeeld, iemand van wie hij nog elke dag lessen meedraagt. Bijna elke vrijdag staat hij in de keuken om voor zijn collega’s te koken: shoarma, erwtensoep met kalfsvlees of een andere volwaardige maaltijd. “Koken is mijn hobby,” zegt hij bescheiden. “Ik ben geen kok, hoor.” Toch geniet iedereen van zijn maaltijden. Voor Larbi gaat het niet om geloof of traditie, maar om zorg. “Ik wil dat de jongens goed en voedzaam eten. Dat is belangrijk, zeker als je hard werkt.”

In de fabriek wordt hard gewerkt, maar minstens zoveel gelachen. Door die momenten van plezier en gezamenlijk eten, groeit het team ook dichter naar elkaar toe. Waar de gesprekken in de pauzes precies over gaan, blijft binnenskamers, en dat is misschien maar goed ook. Eén ding is zeker: met mensen als Larbi aan boord zit het met de sfeer en smaak wel goed.